تبليغاتX
خلوتگه عشق
من اینجا بسی دلم تنگ است

و هر سازی که می بینم

بد آهنگ است ...

بیا ; ره توشه برداریم

قدم در راه بی برگشت

بگذاریم ...

بینیم ,

آسمان هر کجا

آیا همین رنگ است ؟؟؟!!!

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در سه شنبه هشتم اردیبهشت 1388 و ساعت 21:5 |

همه از دایره عشق تو بیرون رفتند

 

دل ما بود که چون نقطه ای پا بر جا ماند ...

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در سه شنبه هشتم اردیبهشت 1388 و ساعت 20:55 |

خاطرم نیست ;

تو از بارانی

یا که از نسل نسیم ...

هرچه هستی , گذرا نیست

هوایت ... بویت

فقط آهسته بگو

با دلم

می مانی

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در شنبه پانزدهم فروردین 1388 و ساعت 19:9 |
 شب اومد که گریوون کنه چشمامو ...;

                                     

                                            نتونست

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در دوشنبه دوم دی 1387 و ساعت 11:45 |
همیشه هستند کسانی که

نمی خواهند پرواز تو را

ببینند ؟؟؟!!!

تو به پرواز فکر کن

 نه به آنها...

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387 و ساعت 13:22 |
دل تو ; اولین روز بهار...

دل من ; آخرین جمعه ی سال ...

و چه دورند و چه نزدیک به هم؟!...

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در پنجشنبه یازدهم مهر 1387 و ساعت 13:6 |
  برای داشتن چیزی که تا بحال نداشتیم

 

                باید کسی بشیم

 

           که تا حالا نبودیم!

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در پنجشنبه یازدهم مهر 1387 و ساعت 12:45 |
با تو

         از خاطره ها سرشارم

با تو

         تا آخر شب بیدارم

عشق من  

        دست تو یعنی خورشید

                             گرمی دست تو را کم دارم ... 

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در شنبه نهم شهریور 1387 و ساعت 0:27 |
لاک پشت ها وقتی عاشق میشن تحمل درد عاشقی واسشون راحت تره .          

 چون عشقشون آروم آروم  ترکشون میکنه ... !

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در پنجشنبه سی و یکم مرداد 1387 و ساعت 21:55 |
تا حالا شده بري يه جايي که طبيعت باشه مثلا يه کلبه توي جنگل بعد يه چراغ روشن بکني و بشيني نگاهش بکني .
اگر
اين کار رو کردي که هيچ . ولي اگر اين کار رو نکردي بذار بگم چي ميشه .
وقتي که چراغ رو روشن کردي يک عالمه پروانه ميان و دور چراغ ميگردن .
انقدر ميگردن و ميگردن که يا گرماي چراغ مي کشتشون يا اينکه تمام نيروشون
رو از دست ميدن و ميوفتن روي زمين .
ولي جريان اينجا تموم نميشه . ميدوني چرا ؟ اگه ميدوني که بقيشو نخون . ولي اگر نميدوني بذار بهت بگم .
اين
کار رو ميکنن چون عاشق چراغ و نورش هستن . اونايي که مردن يعني به کمال
عاشقي دست پيدا کردن و اونايي که نمردن و فط خسته شدن در پي اين هستن که
هر طور شده دفعه ي بعد انقدر عاشق شده باشن و به چراغ نزديک که از شدت عشق
جونشون رو از دست بدن .
تمام اين حرفا رو زدم که بگم :
رسم عاشقي
اينه که يا اسم عاشقي رو نيار يا اينکه اگه عاشق شدي و عشقت رو نثار وجود
کسي کردي بايد از پروانه ها ياد بگيري که چطور جونشون رو براي معشوقشون
ميدن .
+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در پنجشنبه سی و یکم مرداد 1387 و ساعت 21:50 |
یه پروانه را با دستات می گیری.
بدش می خوای ببینی زنده هست؟
انگشتاتو باز کنی ....
فرار میکنه.
محکم بگیری....می میره.
دوست داشتن هم یه چیزی مثل پروانه هست

دوستت دارم به چشمانی كه رنگش رنگ شبهاست

به آن نازی كه در چشم تو پیداست

به لبخندی كه چون لبخند گلهاست

به رخسارت كه چون مهتاب زیباست

به گلهای بهار و عشق و هستی

به قرآنی كه او را می پرستی

قسم ای نازنین تا زنده هستم

تو را من دوست دارم....میپرستم

 

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در پنجشنبه سی و یکم مرداد 1387 و ساعت 21:44 |

گفتی که منتهای امید تو چیست, آه             ای منتهای آرزوی من چه گویمت

با این هوای سرد و غریبانه ام بساز                  با من بمان به سمت هوای دگر مرو !

لبخند می زنی و جهان عید می شود                 آینه با نگاه تو خورشید می شود

بیستون ناله زارم چو شنید از جا شد                  کرد فریاد که فرهاد دگر پیدا شد

به غیر از مه نداردکس خبر از ناله و آهم           که او در وادی هجر تو شبها بود همراهم

به یک کرشمه که در کار آسمان کردی           هنوز می پرد از شوق, چشم کوکبها

ذره ذره مگر از مهر تو بردارد دل                     ورنه دل بر نتوان داشت به یک بار از تو

ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی              دودم به سر بر آمد زین آتش نهانی

من قامت بلند تو را در قصیده ای                        با نقش قلب سنگ تو تصویر می کنم ...

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در پنجشنبه سی و یکم مرداد 1387 و ساعت 21:40 |
      توهميشه مهربوني واسه اين دل شکسته

                    

                                       واسه احساس لطيفم که فقط دل به توبسته

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در دوشنبه بیست و هشتم مرداد 1387 و ساعت 11:40 |
آن که چشمان تو را این همه زیبا می کرد

کاش از روز ازل فکر دل ما می کرد

یا نمی داد به تو این همه زیبائی را

یا مرا در غم عشق تو شکیبا می کرد

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در شنبه یکم تیر 1387 و ساعت 12:42 |
شبی از شبها

تو مرا

گفتی : "شب باش"

من که شب بودم و شب هستم و شب خواهم بود

شب شب گشتم

به امیدی که

تو فانوس نظرگاه

شب من باشی

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در سه شنبه هفتم خرداد 1387 و ساعت 18:56 |
 وبلاگمون یک سالش شده

            ؟؟؟!!!

                 

            تب ریک ن می گی ن

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در یکشنبه پنجم خرداد 1387 و ساعت 0:1 |
گل من گلايه کم کن ابر غصه ابدي نيست

 

            بزار آسمون بباره گريه هم چيز بدي نيست

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در شنبه چهارم خرداد 1387 و ساعت 23:56 |
كلاغ و طوطي هر دو سياه و زشت آفريده شدند !!!

 طوطي شكايت كرد ; و خداوند او را زيبا كرد

ولي ...!!!

 كلاغ گفت : 'هر چه از دوست رسد نيكوست'

و نتيجه آن شد كه مي بيني !!!

طوطي هميشه در قفس

كلاغ هميشه آزاد

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387 و ساعت 12:21 |
 گفت : فرق رويا با آرزو چيست ؟

گفتم ; آرزو يک حقيقت نزديک است

ولی;...

 رويا يک آرزوی شيرين دست نيافتنی .

 گفت : من رويا هستم يا آرزو ؟

گفتم ; رويایی که به حقيقت پيوستن آن يک آرزوی شيرين است

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387 و ساعت 12:10 |

من بی تو هیچم 

           

      من بی تو هیچم

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در شنبه هفتم اردیبهشت 1387 و ساعت 10:2 |

چقدر خوب وروشن است نمای چشم های تو

            نمیرسد ستاره ای به پای چشم های تو 

به ماه خیره می شوم فقط و گریه می کنم

           دلم که تنگ می شود برای چشم های تو

و هی مرور می کنم نگاه اول تو را

             اگر نمیرسد به من صدای چشم های تو

تو تا که پلک میزنی به سجده می رود دلم

             به پیشگاه اعظم خدای چشم های تو

شبی خراب می شود حصارهای فاصله

             و آب می شود دلم به پای چشم های تو

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387 و ساعت 20:46 |
                                          يک هميشه يک است .

                     شايد در تمام عمرش نتواند بيشتر از يک عدد باشد

                           اما بعضي اوقات مي تواند خيلي باشد .

                         

                                                  يک نگاه .

 

                             يک سرنوشت .

                    

                     يک خاطره .

 

          يک دوست

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387 و ساعت 12:35 |
عشق یعنی خاطرات بی غبار،

دفتری از شعرو از عطر بهار،

عشق یعنی یک تمنا یک نیاز،

زمزمه از عاشقی با سوزو ساز،

عشق یعنی چشم خیس و مست او،

زیر باران دست تو در دست او،

عشق مهتابی از یک نگاه،

غرق در گل بوسه تا وقت پگاه،

عشق یعنی عطر خجالت....شور عشق،

گرمی دست تو در آغوش عشق،

عشق یعنی بی تو هرگز....پس بمان،

تا سحر از عاشقی با او بخوان،

عشق یعنی هر چه داری نیم کن،

از برایش قلب خود تقدیم کن....

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در شنبه سی و یکم فروردین 1387 و ساعت 21:22 |
روی شن گرم کنار ساحل نوشتم

عشق.....تو

دریا پرسید: چرا عشق ؟

گفتم:چون مال تو است

موج پرسید:چرا اون؟

گفتم:چون مال منه

حالا روی شنها می نویسم من،تو،عشق که دریا و

موجاش بدونن

من مال توام،تو مال منی و عشق مال ما.....

 

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در شنبه سی و یکم فروردین 1387 و ساعت 21:5 |
عشق يعني عاشق شيدا شدن

 عشق يعني گم شدن پيدا شدن

عشق يعني لاله ي پرپر شدن

عشق يعني در رهش بي سر شدن

 عشق يعني دائما در اضطراب

عشق يعني تشنگي در شط آب

 عشق يعني هفت وادي بي کسي

 عشق يعني روز و شب دلواپسي

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387 و ساعت 11:25 |
   وقتي توي طوفان گير کردي

                        با خدا بودن

                      خيلي بهتر از

                         ناخدا بودنه

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387 و ساعت 11:22 |
 

تو را من به قدر خدا دوست دارم

ترا چون نسیم صبا دوست دارم

ترا چون حدیث وفا دوست دارم

چو حل گشته ام در وجود تو با خون

ترا از من و ما جدا دوست دارم

دلم را کسی جز تو کی می شناسد

ترا،ای به درد آشنا،دوست دارم

چو بیمار جان بر لبم از جدایی

گل بوسه را چون دوا دوست دارم

برای وجودی،مرا مبتلا کن

زهستی گذشتم،بلا دوست دارم

مگیر از سرم سایه ی شهپرت را

ترا همچو فر هما دوست دارم

به شبهای تاریک و تلخ جدایی

خیال تو را چون دوا دوست دارم

قسم بر دو چشمان غم ریز مستت

تو را من به قدر خدا دوست دارم

 

 

دوستت دارم

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387 و ساعت 19:9 |

به یاد غروب های دیگر طلوع مهربانم می نویسم برای تو

باز بامن سخن بگو از عشق

ای سروپا همه خوبی وصفا

بخدا محتاجم...

 

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387 و ساعت 16:32 |
خدایا از این که من را به خودم برگرداندی ;

 

ازت ممنونم ...

 

خدایا ازین که "آزاده" را سر راه من قرار دادی

 

یک دنیا ممنونم ...

 

خدا خیلی دوست دارم ...

 

دیگه من غمگین نیستم ... 

 

تنها نیستم ...

 

دیگه ازین به بعد ...

 

شعرام بوی غم و تنها ئی نمیده ...

 

 قول میدم ...

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387 و ساعت 10:44 |
بار خدایا  

" دلم از کوچه ی بی رهگذر ,  گرفته تر است "

دلم گرفته است زین همه نامردمی ...

دلم گرفته است زین همه پلیدی ...

دلم گرفته است زین همه دروغ و مکر ...

دلم گرفته است زین آدم های رنگارنگ ... 

دلم گرفته است زین همه حرف های تکراری و پوچ ...

(( دلی گرفته دارم از سکوت سرد آسمان ))

بارلها

تا کی ببینیم و ; نبینیم !؟...

تا کی بشنویم و ; نشنویم !؟...

و تا به کی ...!!!؟؟؟

الهی

به ما صبری عطا کن تا بتوانیم :

شنیده ها را نشنیده بگیریم و دیده ها را ندید ...

صبری از جنس نوح !!!

+ نوشته شده توسط مرتضی و آرام در سه شنبه بیستم فروردین 1387 و ساعت 11:0 |


Powered By
BLOGFA.COM